Het water dat we drinken bevat veel pesticiden, industriële stoffen en geneesmiddelen en is daardoor vervuild. Kraanwater bevat onder andere veel plasticdeeltjes; wereldwijd is een vervuilingspercentage van 72% gemeten.
Water is een belangrijke basis voor onze gezondheid. Bedenk dat ons lichaam voor 70% uit water bestaat (56 kg water als je 80 kg weegt) en dat watermoleculen maar liefst 99% uitmaken als we alle moleculen meetellen waaruit ons lichaam bestaat! Inmiddels weten we hoe belangrijk de kwaliteit van ‘gezonde voeding’ is, maar de kwaliteit van water is veel minder bekend. De meeste mensen denken dat de kwaliteit van drinkwater in de EU tot de beste ter wereld behoort. Maar wees eerlijk: ‘Waar baseer je dat precies op?’
AANGESCHERPTE NORMEN
Ons kraanwater wordt aan veel tests onderworpen om aan de drinkwaternormen te voldoen, maar jaar na jaar worden de normen verhoogd omdat de kwaliteit achteruitgaat. Ondanks alle inspanningen om de vervuiling van drinkwater tegen te gaan en aan de wettelijke normen te voldoen, drinken we allemaal vervuild kraanwater. Het water dat we drinken bevat veel pesticiden, industriële stoffen en geneesmiddelen en is daardoor vervuild. Kraanwater bevat onder andere veel plasticdeeltjes; wereldwijd is een vervuilingspercentage van 72% gemeten.
WAT'S ZIT ER IN ONS DRINKWATER?
Kraanwater bevat veel stoffen die door menselijke activiteiten in ons drinkwater terechtkomen. Voor drinkwaterbedrijven zijn deze stoffen moeilijk te filteren. Bovendien blijkt na verloop van tijd dat ze gevaarlijker zijn voor onze gezondheid dan gedacht. Er worden afwijkingen toegestaan voor verontreinigende stoffen die de norm overschrijden, zoals: nitraten, desethylatrazine, chloortoluron, metolachloor, bentazon, chloortoluron, fluoriden, glyfosaat, hydroxysimazine, terbutylazine, kwik, napropamide. Antibiotica, ontstekingsremmers, bètablokkers, kankerbestrijdende medicijnen, anticonceptiemiddelen, antidepressiva, hormonen, parasieten, bacteriën en virussen.
Microplastics
Kraanwater bevat veel plasticdeeltjes; wereldwijd is bij 72% van het kraanwater vervuiling gemeten. Dat is de conclusie van een wetenschappelijk onderzoek in 10 landen (zie het rapport van Orb Media). Dr. Anne-Marie Mahon van het Galway-Mayo Institute of Technology legt uit dat dit tot twee problemen leidt: de kleine plasticdeeltjes zelf en de chemicaliën of ziekteverwekkers die deze deeltjes kunnen meedragen. Gemiddeld krijgen we elke week het equivalent van een plastic creditcard binnen (oftewel 5 gram)! Dat blijkt uit een onderzoek in opdracht van WWF, uitgevoerd aan de University of Newcastle in Australië en gepubliceerd op dinsdag 11 juni 2019. Dit artikel van NouvelObs geeft een goede samenvatting. Het artikel verwijst ook naar een Canadees onderzoek, gepubliceerd op 5 juni 2019, waaruit blijkt dat een volwassene per jaar tot 52.000 microplasticdeeltjes binnenkrijgt, plus nog eens 90.000 als diegene alleen flessenwater drinkt (en 4.000 als diegene het bij kraanwater houdt). Dr. Mahon: “Als de vezels er zijn, kunnen er ook nanodeeltjes zijn die we niet kunnen meten. Op nanoschaal (een nanometer = een miljardste meter) kunnen ze een cel binnendringen, en dat betekent dat ze organen kunnen bereiken. Dat is zorgwekkend.
PFAS
Door de mens gemaakte chemicaliën die worden gebruikt in smeermiddelen, voedselverpakkingen, antiaanbaklagen, blusschuim, waterdicht textiel en cosmetica. De stoffen worden ook wel ‘forever chemicals’ genoemd. Dat komt doordat ze in het milieu terechtkomen en daar niet worden afgebroken. PFAS worden in verband gebracht met kanker en andere lichamelijke aandoeningen.
GenX
GenX is eigenlijk geen stof, maar een technologie waarbij twee fluorhoudende stoffen worden gebruikt om coatings te maken. GenX is de vervanger van PFOA, ook bekend als C8. GenX is beter oplosbaar in water en hoopt zich minder snel op in het menselijk lichaam. Daarom wordt GenX als minder schadelijk gezien dan PFOA. Maar doordat het zo goed oplosbaar is in water, is het ook moeilijk te verwijderen.
Glyfosaat (pesticide)
Glyfosaat is het meest gebruikte, maar ook het meest omstreden herbicide (pesticide) ter wereld. Deze middelen komen in het grondwater terecht en belanden zo in onze drinkwaterbronnen. Het IARC – een expertpanel van de Wereldgezondheidsorganisatie – zegt dat glyfosaat ‘waarschijnlijk kankerverwekkend is voor mensen’. Toch staan de regeringen en de Europese Commissie het gebruik ervan nog steeds toe.
Zware metalen (nikkel, lood, koper, aluminium)
Zware metalen zoals onder andere lood, nikkel en koper komen via oude loden waterleidingen in ons drinkwater terecht. De concentraties van deze stoffen verschillen per locatie. Vroeger werd een concentratie van 400 microgram als onschadelijk beschouwd. Sinds 2022 is de norm 5 microgram per liter. In Nederland zijn er nog maar weinig huizen met loden waterleidingen, maar in de eerste paar maanden kunnen ook nieuwe leidingen en kranen lood, nikkel en koper afgeven. Ook aluminium komt voor in kraanwater. Aluminiumzouten worden gebruikt bij waterzuiveringsprocessen en een deel ervan kan in kraanwater terechtkomen. Aluminium is giftig voor zenuwcellen en kan multiple sclerose of de ziekte van Alzheimer veroorzaken.
Fluoride
Fluoride is niet zo onschadelijk als men denkt, maar een giftige stof. Fluoride is een giftig afvalproduct van de aluminiumindustrie. De oplossing die werd bedacht voor dit dure afvalprobleem, luidde het begin in van een schandelijk doofpotschandaal. Onderzoeksjournalist Crystopher Bryson schreef er het 380 pagina's tellende boek “The Fluoride Deception” over. Fluor wordt onder andere gebruikt in diverse pesticiden, zoals sulfurylfluoride en fluazinam. Natriumfluoride komt in hoge concentraties voor in rattengif, insecticiden en houtverduurzamingsmiddelen tegen schimmel. Fluoride heeft ook een ander belangrijk effect: het maakt mensen volgzaam. Onder anderen de Russen en de nazi's gebruikten het in strafkampen om gevangenen tam te maken. Door fluoride aan drinkwater toe te voegen, worden mensen dus volgzaam. Fluoride komt via de afvoer en de rioolwaterzuiveringsinstallatie in het oppervlaktewater terecht. Drinkwaterbedrijven gebruiken dat water om drinkwater te maken en kunnen het fluoride er niet volledig uitfilteren.
Residuen van geneesmiddelen en medicijnen
De lozing van chemicaliën, microplastics, pesticiden en meststoffen wordt nog steeds getolereerd. We sluiten onze ogen voor de gevolgen op lange termijn! We hebben het er al jaren over, maar het neemt alleen maar toe! De vraag is: hoelang blijven we nog doormodderen met het dossier over verontreinigende stoffen?
Chloor
Chloor is het meest gebruikte ontsmettingsmiddel in kraanwater, omdat het goedkoop is en virussen en bacteriën bestrijdt. De balans tussen voordelen en risico's wordt waarschijnlijk zorgvuldig afgewogen. Op de lange termijn kan chloor echter kanker veroorzaken. Een Amerikaans onderzoek bracht borstkanker in verband met het drinken van gechloreerd water. Als je kraanwater drinkt, kun je het chloor dus het beste op zijn minst verwijderen. Je kunt een kan met water vullen en die een paar uur in de open lucht laten staan (of 24 uur in de koelkast). Veel van het chloor verdampt dan, maar laten we realistisch zijn: niet al het chloor verdwijnt. Toch is het beter dan niets.
Daarom is het geen overbodige luxe om het water te filteren en ons zo van deze schadelijke stoffen te ontdoen.





